Bir yalanı nasıl sever insan bilir misin?
Öyle güzel,öyle derin,öyle içine katarak sever ki!
Ömrümde kendime uydurduğum,
Yalanların yegane sahibi sensin.
Zira sen olmasan yalanla işim olmaz.
Mine Yılmaz Sevinç
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta