Araladığım pencereden odama sızan yanlızlık esintisi ürpertiyor tüylerimi.
Ellerimi tutmana yok lüzum yahut boynuma sarılmana.
Yetmez ki sıcaklığın, titremelerimin sona ermesine.
Aldanma, dilimin üşüyorum demesine;
Tek gerçeğim olabilirken
Birinci tekil olarak yüklendiğim bu eylem,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta