Araladığım pencereden odama sızan yanlızlık esintisi ürpertiyor tüylerimi.
Ellerimi tutmana yok lüzum yahut boynuma sarılmana.
Yetmez ki sıcaklığın, titremelerimin sona ermesine.
Aldanma, dilimin üşüyorum demesine;
Tek gerçeğim olabilirken
Birinci tekil olarak yüklendiğim bu eylem,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta