Sormuştum bir gün papatyaya
Yapraklarını şahit yazmıştım sevdama,
Seviyor, sevmiyor diye, niyetler tutmuştum
Kokmuştum,
Sevmiyor demesinden papatyanın...
Seviyor demişti en son yaprak bana,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




''ya seviyor çıkınca yaşanan yalancı mutluluk,kendimizi ne güzel kandırırdık .. sevgilerimle..''
güzel bir anlatım ve şiir.
Kiöler yalan söylemiyor ki papatyada yalan söylerse çok mu....?Hem hiç sevmiyor diye başladınızmı o zamn gerçeği söyler papatya size.....
Saygılar....
Adem Tetik
:-(((( ama ben papatyalara inanirdim, Hulya....!! tebrikler ....
Papatya nerden bilecek sevdani :-)))))))))))))
Yüregine sorsaydiniz, o hissederdi mutlaka..
Saka bir tarafa cok hos bir siir..umut'un ve sevdan hic solmasin....Yüregine saglik Hülya'cigim.....Sedef Ünal
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta