Tutuldu kaldı telefonda dillerin
hangi yalan sözcük ten ürktün sevgilim
sana baglandım derdin yalanmış sözlerin
seviyorum derken bile dogruyu söylemedin yalan senin kanın olmuş atar durur kanında
varlıgın kabus olmuş,oynarsın onunla
kalp dediginzalim olmuş ruhunun ortasında
kandırıkçı kişiliğin yaren olamaz seven insana
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta