Bana ayrıldık dediğinde üzgün değildin. Bambaşka bir tebessüm vardı yüzünde.
Ayrılıktan bahsetmiştin….
Kaldı ki, bundan birkaç ay önce ayrılıktan bahsetsek suratını asardın. Bir korku sarardı içini,bir başka sarılırdın bana. Neydi seni ayrılığa iten? Sevgi dedin taptım!!! Aşk dedin kara sevdayı yaşattım. Mutluluk dedin,bulutların üzerinde dolaştırdım. Ama sen Layık olamadın buna…
Pes etmeyeceğim. Ömür boyu seninle olacağım, dünyadaki hiçbir kuvvet seni benden ayıramaz diyordun. Değil söz vermek yeminler ediyordun… Nerede şimdi o yeminler… sen bilmiyorsan ben söyleyeyim. Şimdi başka kollardasın, başkasının ellerini tutuyorsun. Ve onun göğsünde yatarken bu yeminleri ona ediyorsun. Kısacası sen yine yalan söylüyorsun…
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta