Yalancı Şiiri - Vezir Pehlevan

Sözlerim yalancı, fesat üstüne
Hak-hakikat bilmez, gider tersine
Hep el ense çeker kendi nesline
Topluma kin-nefret eker de gider.

Huriler kondurur hayal-düşüne
Beleşten beslenir, gitmez İşine
Hürmet etmez oğul-uşak eşine
Etrafa zehrini döker de gider.

Karnında Tilkiler, dabruka çalar
Zengini görünce, el-etek yalar
Zalime kul olur, yetimi yolar
Yoksula el-ense çeker de gider.

Nerde beleş varsa, orda görünür
Soluna düşmandır, sağda sürünür
İblis gibi renkten renge bürünür
Çukurdan-çukura akar da gider.

Bar-pavyon sürünür, çamura batar
Nerede akşamsa, orada yatar
Kavim-kardaşını, ağyara satar
Komşuyu-komşuya takar da gider.

Dostu-dosta düşürmekle ustadır
Fesatlık ona bal-kaymak pastadır
Vicdanı çürümüş, beyni hastadır
İnsanlık bendini, yıkar da gider.

Çakıroğlu yazdı, doğrudur sözü
Yalancı-fesadın, kızarmaz yüzü
İblisin sulbünden, gelmiştir özü
Her iki Dünyayı, yakar da gider...
-------VEZİR PEHLEVAN-------