Yalnızlığı sen bildim biliyor musun,aratmıyor seni
Sen gibi heran yanımda,
Hani ışığı sevmezdin,evimizi hep yıldızlar aydınlatsın derdin,
Hani,ben olmasamda,bilki aslında hep yanında,yatarken de baş ucunda olacağım demiştin,
Gittin ya,unuttum seni bunu bil
Unuttum kahve kokan saçlarını,gül kokan tenini,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta