Hayatın yalanı vardı
hayatın yalanı yoktu
hayatın kendisi vardı
ben vardım
hayatın kendisi yoktu
ben yoktum
şimdi ıslak ve tozlu bir kaldırıma aitim.
Hayatın düşü vardı
hayatın düşü yoktu.
Herşey kendisiyle çelişip durdu sonra beni de durdurdu...
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta