Adamın ruhunu çıkartıp, bir ateşe atmışlar,
Bağırmış feryat etmiş, yine de uslanmamış.
Öyle çok kalabalık, seyircisi varmış ki,
Üzerine su sıkmışlar, kimseler ıslanmamış.
Kalecinin elleri ve gözleri bağlanmış,
En golcü futbolcular,elli penaltı atmış.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta