İnsan çıplak doğar,
bir beyaz beze sararlar ilkin..
sırtına dünyevi metalar yüklenir ömrün boyunca.
gelirsin ömrünün sonuna, tüm biriktirdiklerini sıyırırlar sessizce.
bir beyaz beze sararlar tekrar,
kavuşursun,toprağın rahmine öylece...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta