İnsan çıplak doğar,
bir beyaz beze sararlar ilkin..
sırtına dünyevi metalar yüklenir ömrün boyunca.
gelirsin ömrünün sonuna, tüm biriktirdiklerini sıyırırlar sessizce.
bir beyaz beze sararlar tekrar,
kavuşursun,toprağın rahmine öylece...
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta