Yalan Ve Gerçek Şiiri - Ayten Yazar

Renk renk, türlü türlü
Pembesi, beyazı, moru var.
Kapkara, kopkoyu, dipli dipsiz kuyusu
Tadı var, kokusu var
Yalan denen illetin.

Pembesi inandırır, uçarsın;
Şifa diye dalarsın bulutların karına.
Kara yalan: kara yılan,
Nasıl bir zehir akıtacak bilinmez
Bebeksi umuduna.
Moru, morartır yüzü nihayetinde,
Oyalar canı ten kafesinde.
Tek penceresi yoktur onun
Huzura açılan,
Sonuç; elde var zarar ziyan.

Kapılır gidersin yazık
Bazen girdabına o nehrin.
Bir batar bir çıkarsın,
Bir yapar bir yıkarsın.
Ve bir bir kaybolur tutundukların
Kanatlanmış umutların arkasından bakarsın.

Ve işte gerçek;
Sonunda İnsanlıktan çıkarsın…