Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ay doğuyor batıyor,
Seni soruyor bana.
Her gece ölüyorum.
Unutmadı diyorum,
Unutamaz diyorum.
Yalan söylüyorum.
Aşk,böyle anlatılır! Tebrik ederim şaire.Selam.
Neleri neleri yasayıpta, beraberken ki umarsızlık, böyle büyük bir yüreğe...Peki sonra...Bazı şeyleri gercekte bulamayınca hatırlanılır mı,acılır mı eski sarı sayfalar...Bir şiir bir aşkı kurtarabilir mi yoksa bekçisi mi olur sadece?Ne kadar yumuşak bir şiirdi okudugum...Yüreğinize saglık degerli şair...Şiirle kalın..
İlker ÜNLÜ
pencerenin kenarındayım. dolun halindeki Ay, bizden umarsız evresini yaşıyor. milyarlarca yıl olduğu gibi.bilmiyor ki (?) etrafında dönüüp durduğu Dünya'sında ona bakan milyonlarca göz, akıl , yürek var.. bilmiyor ki O'nun için yazılan milyonlarca sözcük , satır var...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta