Gecenin hiç tanınmamış yüzüyle kaldırım taşlarına baktığında yalnız bir kadından çabuk vazgeçilebileceğini biliyordun,
Kendi özümüzde gömülü hazinelerimizi görmüyoruz yeniden,
İhanetin en alasını yaşatarak...,sigara içmek gibi...öldüreceğini bile bile içine çekerek...
KALBİNİN EN GİZLİ KÖŞESİNDE yaşattığına sessizce seslendiğinde...Alın yazım dediğin o kadına ne kadar güçlü korkusuz olduğunu kanıtlamanın peşinde kırdığın kalbini unutma..
Yaşamla ölüm arasında karşılıksız aşkla yaşamak...
Hava öğlesine sakinki herşey unutulmuş gibi duruyor,boşluğa itilmek gibi sarsılmış..
Ne söğlenirse söğlensin yargılanan ihanetin bedeli ne olmalı? ...
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




güzel dizeler okudum efenedim kaleminiz daim olsun Van'dan selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta