İlkbaharda ağlayanlar ve ilk sonbaharda ölenler adına...
Sevda bir kuş idi,kanatlarında dünyayı gördü
Kalbi tüy idi, gökyüzüne ağladı düşerken
Umut kan idi,susadıkça içti.
Kan doldu yanklarına,önce dudaklarına,
Koynu mezar idi,üşüdükçe girdi ısındıkça sevdi
Gözlerinde hayat var idi,yaşadıkça baktı,baktıkça ağladı
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta