İlkbaharda ağlayanlar ve ilk sonbaharda ölenler adına...
Sevda bir kuş idi,kanatlarında dünyayı gördü
Kalbi tüy idi, gökyüzüne ağladı düşerken
Umut kan idi,susadıkça içti.
Kan doldu yanklarına,önce dudaklarına,
Koynu mezar idi,üşüdükçe girdi ısındıkça sevdi
Gözlerinde hayat var idi,yaşadıkça baktı,baktıkça ağladı
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta