Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
saygılar bizden...
saygılar bizden...
..ben kalbimi değil saygımı seçtim aslında kendime ağır bir ceza kestim benim değil kaderimin isteğiydi gidişim yastığa başımı koyduğumda düşündüğüm seni ne kadar sevmişim.Sayın Metan şiirnizin konusu ,anlatımınız, duygu yüklü ..insan en büyük cezayı kendine kesermiş..bunu bir kez daha şiirinizle görmek,hüzünlü..kader diyoruz..tebrik eder, saygılar sunarım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta