Yalan Dünya Anne Şiiri - Zühre Türkeli

Beni neden doğurdun anne yalan dünyada? Yalanlar içinden çıkamasın diye mi? Gözlerimi açtığımda gördüğüm bu karanlık, Kaderimin ilk sayfası mıydı, söyle anne? Her köşe başında bir maskeli yüz, Her nefesimde biraz daha eksilen gökyüzü...

Vefasız bir rüzgarın önünde savruldum, Kendi ateşimde yandım, kül oldum kavruldum. Sırtımda koca bir dünya, ruhumda bin yara, Beni bu ıssızlığın ortasına neden bıraktın anne?

Dizlerinde uyumak yetmiyor artık sancıma, Zehir kattılar her gün taze aşıma. Doğruyu ararken kayboldum bu labirentte, Merhamet aradım, bulamadım tek bir yürekte. Ellerim kanıyor tutunduğum her daldan, Bıktım artık bu sahte, bu yaldızlı masaldan.

Güneş doğuyor ama içim hep zifiri, Sanki üzerime yıkılmış koca bir şehir diri diri. Sitemim sana değil, sitemim bu düzene, Sitemim beni bu yalanların ortasında üzene...

Bitiş Beni neden doğurdun anne bu sağır sessizliğe? Yalnızlığın yükünü tek başıma çekeyim diye mi? 03.mayıs.2001 Nevşehir