Yalan Dünya Şiiri - Nezaket Toraman

Yalan dünya herşey bom boş
Bu masum tebessüm için geç değil mi?
Geç değil mi geçmişi tekrar için?
Bunca üzdükten sonra
Bunca kırılıştan
Ve bunca yaralanıştan sonra
Hem ne verebilirim ki sana Duadan başka
Önce yitip giden güvenimi yerine koymak için
Çabalar durursun sonrada gelip
Bebeksi gülümseyişi göstermek istersin
Ve gün gelir
Benim yorgun bedenim
Senin deli yüreğini taşıyamaz olunca
Çok üzülürüm tıpkı şimdiki gibi
Dev bir çınarın gölgesi gibi içimde büyüttüğüm korkular
Kapanınca ana evlat sevgisinin üstüne
Meğer?
Yorulmuş biriktirmiş kin dolmuşsun
Ve yaralanmışsın. bilemedim.
Zaman zaman unutmak, istediğin o yemini
gel gör ki alışkanlık öfke,
Öylesine sarmış ki seni sinsi kollarıyla
Bin kez vazgeçmek istesen benden
Ne yapsan geçemedin...
Anlıyorsun ya evlat
Bu benim İster kabul et
İster imkansız de ister zamansız ,
Ama bil ki böyle vurup geçti apansız!
İşte şimdi!
Bir acı ninni söyledin ,
Hiç uyanamayacağım derin bir uykuya
dalmalıyım bu akşam.