arzuları benliğime nakşeden hüda
yaşam hevesimin mabedi oldu dünya
söz dinlemez nefs, acı aldanan kuluna
bu şirin cana, acımadı yalan dünya
hayat anlık bir zaman, uykuda bir rüya
geçer ömür sor gidenlere nasıl? dünya
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Acımaz dünya
Ona acımayana...
Nefis, önce ona zarar verir
Doğaya,
Sonra döner dolaşır kendine,
Kim yalan
Kim gerçek
Öğrenir insan,
Eninde, sonunda...
Tebrikler Vahit Bey, Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta