arzuları benliğime nakşeden hüda
yaşam hevesimin mabedi oldu dünya
söz dinlemez nefs, acı aldanan kuluna
bu şirin cana, acımadı yalan dünya
hayat anlık bir zaman, uykuda bir rüya
geçer ömür sor gidenlere nasıl? dünya
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Acımaz dünya
Ona acımayana...
Nefis, önce ona zarar verir
Doğaya,
Sonra döner dolaşır kendine,
Kim yalan
Kim gerçek
Öğrenir insan,
Eninde, sonunda...
Tebrikler Vahit Bey, Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta