Hiçbir şey bilmez iken sende açtım gözümü
Ben beni bilemeden kaybettim ben özümü
Bir kez olsun güldürmedin yüzümü
Neyine güveneyim yalan dünya ben senin
Çark ettin çevirdin döndürdün başım
Yıktın viran ettin kalmadı bir tek taşım
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta