Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bilmeliyiz ki bir tek suçlu var bu dünyada,
Kendine kul, köle olduğumuz nefsimiz elbet
Bırak dünya ile uğraşmayı emanete dikkat et
Yoksa ne bu dünyada ki hayat kalacak ne ahret.
Doğru söze ne denir.... Gerçekler aslında ayna gibi yansıtıyor ama görebilene, kutlarım güzel eserinizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta