Derler ki sıkışınca insanlar yalan bu dünya,
Bakmazlar hiç kendi yaptıklarına
Görmezler, göremezler ne çamlar devirdiklerini
Bilmezler ki bu dünya yalan değil insana nimet dünya.
Kıymetini bilmeyen kaybeder yarınlarını da,
Hep kendini haklı görür suçlar dünyayı
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bilmeliyiz ki bir tek suçlu var bu dünyada,
Kendine kul, köle olduğumuz nefsimiz elbet
Bırak dünya ile uğraşmayı emanete dikkat et
Yoksa ne bu dünyada ki hayat kalacak ne ahret.
Doğru söze ne denir.... Gerçekler aslında ayna gibi yansıtıyor ama görebilene, kutlarım güzel eserinizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta