muhanmmet faruk koca
Karanlıklara çıkmasın yolun,
İçimde ki korkuları alda git,
Bir sevdadır bu bende kalan,
Ne bir anı ne bir hatıra,
Bırakmadan git gide bilirsen,
Bana söylenmedik bir söz,
Bir hicranlı hançeri bağrıma vur da git,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta