Eski den ağız dan çıkan söz gönül dende çıkardı
ve kaçakta olsa aşk! bir defa yaşanırdı
dostun da belli idi düşman ında
namert lik, kim vurduluk yoktu! mert lik vardı o zaman da
ölüm ibret, buğday nimetti
erkeklik tetikte değil, erkeklik yürek te idi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta