Yine vurdu felek, kırdı dalımı,
Kime inandıysam, hep boşa çıktı.
Elimden her çeşit aldı malımı,
Sahte yüzler, dostlar hep kalleş çıktı.
Dedim iyi niyet canın yoldaşı,
Meğer ziyan etmiş döktüğüm yaşı.
Önce gurur gitti, sonra gönül başı,
Güvendiğim dağlar hep duman çıktı.
Neşe firar etti, gülüşüm soldu,
Hayat vura vura saçımı yoldu.
Aynaya bakınca yabancı oldu,
İçimde o çocuk bir yabancı çıktı.
Küsmüşüm hayata, dünyaya artık,
Kalem de yoruldu, yüreğim yırtık.
Doğruyu ararken yollarda yittik,
Dost dediğim gölgeler hep yalan çıktı.
Dost dediğim gölgeler hep yalan çıktı
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 26.05.2026 18:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!