Bu dünyaya yalan dünya diyenler,
Ne yaşadı neler gördü kim bilir.
İyi günde oynayanlar gülenler,
Gün tükendi, dünya yalan dediler.
Bir dokunsan, işitirsin bin ahı,
Eşi, dostu, sülalesi ervahı,
El üstünde tutuyorken zevatı,
El tükendi, dünya yalan dediler.
Etrafında herkes oldu pervane,
Olmadımı candan öte canpare,
Mutlu mesut yaşadın ya daha ne,
Pul tükendi, dünya yalan dediler.
Hayal aleminden gerçeğe döndün,
Sarsılmaz sandığın bir hayat sürdün,
Herkesin gerçek yüzünü gördün,
Yol tükendi, dünya yalan dediler.
Menfaate dayalı samimiyet,
Bir gün biter, bekleme iyi niyet,
İnsanoğlu çiğ süt emmiş nihayet,
Kul tükendi, dünya yalan dediler.
Şimdi suçu atmayasın dünyaya,
Bel bağlama sakın ahde vefaya,
Kötü günler dayandıysa kapıya,
Kül tükendi, dünya yalan dediler.,
Göz kapalı kimse ibret almadı,
Söyleyecek başka sözü olmadı,
Dünya Sultan Süleyman’a kalmadı,
Dil tükendi yalan dünya dediler.
Celal Odabaş
Kayıt Tarihi : 17.06.2026 16:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!