Çekin günahkar gözlerinizi üzerimden
Acıyarak bakmayın bana
Duymak istemiyorum o yalan sözlerinizi
Yanlızlığım Yeter bana
Bir köşede çöküp ağlarken ben
Karşımda dimdik durup neyin var demeyin
İstemiyorum o kirli ellerinizi omuzlarımda
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




İÇİMİ ACITTI ŞİİRİNİZ BAZEN TEK KALMAK İSTİYOR İNSAN.AMA O ZAMAN DA YARADANINI FARKEDİYOR.ELLERİNE BAKIYOR AYNALARA ETRAFINA KİMBİLİR ONUN GÖREBİLDİKLERİNİ GÖREMEYEN HİSSTTİKLERİNİ YAZAMAYAN NE ÇOK İNSAN VAR DİYE DÜŞÜNÜYOR.YALNIZLIK İNSANIN DOĞRUYU BULMASINA YARDIMCI OLUR,DOĞRUYU ARARSA İNSAN...SAYGILARIMLA...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta