Tekel özel sektöre geçince durum değişti.
Yıllar önce fabrikada tütün sarar şarkısıyla işçi sınıfına bestesini bağışlayan Alpay' ı bir kaç kez Soysal Çarşısında kendi iş yerinde b görmüşlüğüm belki bir kaç kez de ayaküstü konuşmuşluğum vardı. Efendi nazik eşi az bulunur adamlardan biriydi.
Bu şarķının kıymetini bilemediler tekel işçileri...Bilselerdi fabrikalarına sahip çıkarlar sabahları mesai başlama saatlerine uyarlar yerlerine başkalarını gönderip kahve köşelerinde eğlence de olmazlardı. Bizde işçi sınıfı kaypaktır. Yani ne Avrupalı ne Amerikalı ne de Italyan Polonyalı Almanyalı işçiler de olan bilinç bizimkilerde değişikliğe uğrayıp
devleti yolma kandırmaca hatta devleti keriz yerine koyma durumlarına girmiştir.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta