Yalan bütün güzelliği, kuşların ağaçların,
Sevdalara alkış tutan, şarkılar yalan.
Belki de güneş, doğmaz yarın,
Hüznün ayak sesidir, kapımızı çalan.
Yalan ümidin, pembe gülümsemesi,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir Atalay Demirci'ye ait değildir. Bu şiir İlhan Geçer'e aittir. Türk Edebiyatı dergisi 1984 Şubat sayısının 35. Sayfasında bulabilirsiniz. Lütfen böyle basit hatalara düşmeyelim..
güldüren adamın aslında içi pek gülmüyor hüzünlü bir tarafı var her zaman bunu en çok şiirlerinde belli ediyor sahiden içten yazıyor yazdığı şiirleri çok beğeniyorum....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta