Yalan!
Gelişiyle gülşen oldu gönül denen bomboş oda.
Gül dalından bad-ı saba esti; yandı yürek oda.
Geç anladım sevda yalan, yalan her şey gibi o da.
Bir tek gözyaşımdır gerçek, bir de ölüm şu dünyada…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Güzel demişsiniz
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta