dostluklar savrulur rüzgarların peşinden
avare bir halde miskin ile düşer yokluğa
hem zamandan israftır hem de işinden
derin açlıklardan çıkılmaz obur tokluğa
kar gibi durur sıra dağlarda bülbül-i sırlar
ovalarında sel olur çağlayanı bilmez alem
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Tebrikler. Güzel bir şiir olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta