sokak lambası eziyordu gölgeleri
umutsuz göklerden esiyordu kar taneleri
gök gürledi karanlık döndü beyaza
hiç dönmedi yalnızlığın sırtı bana
rüyaydın, eski yelkenlerimi kopartan
yapayalnız bir ağaçtın çölümde fışkıran
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta