Yakup Kiraz Şiirleri - Şair Yakup Kiraz

Öyle bir söz söyledin ki, yaktın sinemi
Bundan sonra ne söylesen yoktur önemi
Bir balta, koca çınarı yerlere serer
Tutup kaldırmak istese gücü yeter mi

Öyle böyle derken anlamadık ki
Ömrümüz bitmiş bir de baktık ki
Gelse de bahar, açsa da güller
Kaldırıp kafayı bakamadık ki

Ben yarin kaydesiyim ara da çalar beni
Gitmem burdan uzağa kalkar da arar beni
Bulamazsa üzülür ellere sorar beni
Gitmem buradan gitmem, yarim oyalar beni
Ben yarin kaydesiyim ara da çalar beni
Gitmem burdan uzağa kalkar da arar beni

Tasmandan çalıya bağlıysan
Ne kadar havlarsan havla

Ona buna kuyruğunu
Ne kadar sallarsan salla

Özgürdür kır çiçeği
Uçurum kenarında da açsa
Tutsaktır geleceği
Altın saksıya da konsa

Özgürlük; hava gibi,su gibi,güneş gibi gerekli
Sınırsız değil, sınırları belli, ölçülü ve dengeli
Kavurduğunda güneş,taşınca su, kirlenince hava
Irzına geçilince özgürlük de öyle tehlikeli

Ne varsa bana ait alıp yanıma
Son vereceğim esir duygularıma
Bir kibrit çakacağım “ama”larıma
Düşeceğim yollara yalnız başıma

Saldırın diyorsun saldırın
Ardınızdayım ,aldırmayın
Saldıralım iyi de…

Ey kralım oynama bizle
Yıkılacaksın tekmeyle dizle

Padişahım söyle hele tacın, tahtın nic oldu
Bilirim yoktur rahatın senin için güc oldu
Boyun bükmüş çiçeklerin bağın bahçen hiç oldu
Anladıysan güzel emme, inan biraz geç oldu

Para denilen mahluk, ne kadar şerefsizsin
Üç kuruşluk adamlara itibar verirsin
Sayende giyinirler kibir elbisesini
Nice boyunları önlerinde eğdirirsin