Yakup Kiraz Şiirleri - Şair Yakup Kiraz

Herkes yalnız ölür
Kimse bilmez ne hissettiğinizi
Azrail alır götürür
Sonradan anlarlar can verdiğinizi

Nerede ve
Hangi şartta olursa olsun
Her zaman güzeldir çocukluk
Bazen bir çakıl taşı
Bazen bir boncuktan sarkar mutluluk

...
Orada baktılar bizim hesaba
“Hayat sınavını geçmiş “ dediler
“Gerek yok” dediler buna azaba
“Çekeceği kadar çekmiş” dediler

Biriniz hakkımızı yiyerek
Hayallerimizi çalarsınız
Biriniz özgüvenimizi yok ederek
Umudumuzu çalarsınız
Biriniz duygularımızla oynayarak
Mutluluğumuzu çalarsınız

Hisseder insan az çok, neyin olacağını
Havanın yağacağını...
Hasta olacağını...
Hissedemiyoruz maalesef
Sırtımızdan kimin vuracağını

Karpuzun iyisini anlarım
Domatesin, kabağın…
Bir de insana bakarım
Adam dediğim kelek çıkar
Önde gidenidir hıyarın

Kuşlar kanatlarıyla,
İnsanlar ayaklarıyla
Balıklar yüzgeçleriyle
Giderler diyardan diyara
Söyleyin insin artık
Sırtımızda taşıdığımız hıyara

Hukuk olmayınca, adliyeler
İşkence haneye dönüşür
Önce dar ağacına çekerler seni
Sonra, davan görüşülür

İnsan hayattan uzaklaştıkça kendini bulur
Karıştıkça kalabalıklara ruhu kaybolur
Bir ağaç altı, bir su kenarı, bir kenarda inziva
Bir kurtuluş, bir kaçış, sonsuz bir huzur

Mademki sonunda ızdırap var
Huzur, huzur mudur?
Huzura varacaksa çilenin sonu
Çekilen çok mudur?