Yakup Icik Şiirleri - Şair Yakup Icik

Senin her bakışın inan beni deli eder
İçinde kalbimin senden parça gezer
Alev alev yansa da bütün benligim
Senden asla vazgeçecek gibi degil.
2004

"Dertleniş"

Ne kadar da sıkı bağlanmıştık oysa; şimdi ayrıldık leyla
Güzellik bir su gibi akıp giderken, maziye gömdük herşeyi
Bitti artık güneşli günler, mehtaplı mor geceler, pembe şafaklar
Tenimizi saran ay halesi, yakamozlar, büyülü aşkımız söndü leyla.

Doğduğum günü hatırlıyorum
Seni ilk gördüğüm gündü
Oysa; sensiz ölüyorum şimdi
Zaman zaman içinde
Zamantı gibi akamıyorum
Sana leyla..

umut edip beklerken, tutamadım ellerini leyla(*)
içimde fırtınalar kopuyor, kasırgalar her zerremde
kutuplardaki buzlar gibiyim ısıtmadın tutupta ellerimi
bahardaki sabahların çigi düşmedi teninden tenime leyla.

kızıl akşamların mor gecelerini düşlüyorum senli leyla

seni unutmaya çalışsamda leyla unutamadım
bakışların gelir her kızıl akşamı günbatımında
hüzün doruğuna çıkar her zerremde seninle
dayanamam, sitemlerdeyim aşkına, ayrılığa

zaman olur yoğun bir telaşla düşlerimdesin

"Leyla,ya Sitem"

Tadı kalmadı baharın, yazın, güz ve kış gözümde yok
Her gece aynı kabus, her sabah aynı çığlıkla uyanırım
Ne hayallerime geliyorsun, ne de geceleri rüyalarıma
Çiği hiç eksilmedi sen gittiginden bu yana gözlerimin

"Leyla,ya Sitem"

Bir yana düştü boynum
Gözlerim bir noktada dikili
Bu ben değilim sen yokken yanımda
İçim yanarken sen gülüyorsun leyla!

Bitti mor geceler, pembe şafaklar dogmuyor
Zifiri - karanlıklar sardı ruhumu, neşem yok
Izdırap süzülerek zerk-oluyor iliklerimden kalbime
Dagılıyor amansız bir acı, dağlar kadar sağır
Duyulmaz sesim, cendere sıkıyor lime lime tenimi.

Kitaplığın örümcek kaplamış rafında
Elime takıldı eski bir albüm
Karıştırırken buruşuk bir resim ilişti gözlerime
Yüzü solgun, yosun tutmuş taş gibi yemyeşildi
O an bir burukluk kapladı bütün duygularımı
Üzgün seyre daldım, uzun uzun

bende ki albeni seni cezbetmesin
her seyi toz-pembe görme güzel
ben bir rengim, o gözlerin boyali
büyülü alem icinde bak, gör kendini!