Yakup Icik Şiirleri - Şair Yakup Icik

karşıdan gelişin sanki kraliçe,sultan
'ah' ediyor seni görüp bakan kalpler
işliyorsun her zerreye inceden inceye
hopluyor yürekler can evinden vurulmuş!

başlıyor ince bir sizi, tuz-buz iradeler

Çok yumuşak ve çok yuvarlak.
Onlar çok hassas ve çok tezahür.
Vücutlar o kadar hassas ki
Bu yüzden benim favori yıldızım.

Dudakları özledim, yaramaz ve acılar

Saydam yüzeyler cezbedici, can alıcı.

Akislerde güzeldir mesela; denizlerin yakamozu.

Mevsimlerin özellikleri daha anlamlı olsa da,
gözler doymasa da aşkla bakmalara

Önde gelen siyasetçilerin hiç bir tarzı yokken, yalanlarla var oldu.
Kimi politikacılar bazen kez tehdit edildi ve ölümden korunan oldu.
Laf kalabalığı siyasetçileri sarhoş uyuşukluk içinde tahrik olup tarihe karıştı.

Kiminin kendi karargahı vardı, bazısı zekâyla konuştu ve bir espri gibi geldi / gitti.
Bir çokları sosyaldı barlara gitti ve bir kadın dans ediyorken kendinden geçti gitti.

"Hükümsüzüm"

Herkes hırsızı başka görür, başka anlar
Hiç sevilmezler sıfatı hırsız olanlar
Nefret ederler, kin kusarlar ayıp diye alem
Benim kalbimi bir kız çaldı, buna ne buyrulur?

Hey, bütün içtenliğimle siz(e) lere söylüyorum
'Merhaba' ilk önce!
Eğer zorlanıyorsanız 'Merhaba' nın anlamını idrak etmekte size, benim hakkımda ne düşündügünüzün iki katını düşülüyor ve söylüyorum!
Bilmiyorum neden, ama bunun da istenilen bir durum olduğunu biliyor musun?
Kafam karışık ama 'hiç kimsenin tek başına bir güzel olmadıgının' farkındalıgı kadar.
Hatta; 'herkesin kendisini bir şey sandıgı toplum içinde, herkesin hiç bir şey olmadıgının' bilincinin farkındalıgı kadar.

Hoşgörü yollarında erdemlere giderken
Kibirle yıkandık!
Alnımız ak başımız dik gururla gezerken,
Önyargılara sığındık!

Uslanmadık odağına gemlendik dürüstlügün

Sensiz bebeğim, hangi gecelerin,
Bana acımasızığını diyeyim?

Bazen, bir rüya gösterdi bozbulanık
İçinde senden
Bazende,umutsuz hayallere saldı

bin-bir makamlarda söylenir orada sarkilar
kizil aksamlarin en son güftesiz besteleriyle.

özlemlerini duymaya hasretler kaldigimiz
bilmedigimiz, duymadigimiz, görmedigimiz
ritmik issizligin huzurla hazlara demlendigi

Karanlığın kollarından sensizliğim
Ağır mı ağır amansız bir acıyla inler
Rüzgar diken diken eder tenimi
Yalnızlığımın fırtınası kopar içimde

Sensizliğin sessizliği kulaklarımı çınlatır