Yine çıktın gece yarısı benim karşıma,
Gözlerim doldu yüreğime acılar saplandı.
Söndürdüm ışıkları kapadım her şeyi,
Alıp da bu sevda yüklü dertli başımı,
Ben kendimi gece yarısı yollara vurdum.
Gecenin bir yarısı saat on bir on dört olmuş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




arkadaşım yüreğine sağlık harika bir şiirdi kutluyorum güzel yüreğini.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta