Çok mu yaklaştık birbirimize, uzaklaşarak… çok.
Yalnızlıklarımızı getirerek ne çok yaklaştık birbirimize… ne çok.
Ne çok keder taşırmış yüreklerimiz, ne çok…
Kavgalarımızla dalaşırken çoğalmak isteyendi daha çok… yalnızlığımız.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta