Gençliğimin düğmelerini iliklerken güneşten parlamış o belirsiz camda,
Bütün çocukluk heyecanlarımın alçak ve sebepsiz olduğunu düşündüm,
Orada bekliyordun, otobüslerin birleştiği, güneşin yüzüne mükemmel bir açıyla düştüğü o yerde,
Gülüyordun,
Kara bir cama beyaz bir çivi çakmış kadar,
Kırabiliyorsun,bütün neşesizlikleri.
Sana ulaştığımda, elimi omuzuna koyduğumda ve bir ateş parçası düştüğünde arkana..
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta