Gönül tezgâhında gergef dokurdum,
Şimdi halı değil, çulu bulamam.
Has bahçede bülbül gibi şakırdım,
Gayri gülü değil, çalı bulamam.
Derdimin üstünü dertle bürüdüm,
Gençlik elden gitti, işte çürüdüm.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




YAKINMA (Dert Yanma)
Şiirin başlığı şiiri yeteri kadar tanımlıyor.
Açık bir şekilde şiirin ikinnci bölümün üçüncü
mısrasında kırkbeş yıllık sağlık eksikliğinin
mücadelesini verdiğini anlatıyor Ozan BİNDEBİR.
Kendisinde var olanları iyi değerlendirmesine
rağmen elini attığı her şeyin önüne geçilmesine
*Yakınan* bundan dolayıda *Dert yakınmakta*
ozan BİNDEBİR. Salt bireysellikten ziyade
kişilerin aynı durumda olmamaları ise mümkün
değildir. Şiirdeki asıl konu budur.
Yine her zamanki gibi ustaca dil kullanımı ozan
BİNDEBİR'in (Yüksel KILIÇ) yerini belirtmektedir.
Güzeldi.
Şefik KÖROĞLU
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta