Yakın Ma
İnsanların doğal ihtiyaçları için girdiği ortamlarda, rutin işleri için muhatap olduğu kişilerden yakınması belki akla uygun ama yakınmalar genellikle kendi özgür iradeleriyle ilişkide bulundukları kişi veya dahil oldukları olaylar olunca aklım karışıyor! Burada bir sorun var! Özgür iradesiyle yaptığı tercihinden yakınma konusu çok ilginç. Bu durum bir acizlik mi, yoksa samimiyetsizlik mi?
Herkes kendi ortamını veya arkadaşını, dostunu kendi seçtiğine göre; kendi görüş veya zevklerine uygun olmayanları da dışladığına göre kim kimden yakınıyor? Yakınanlar aynı ortam ve kişileri bırakmak da istemiyor, ama yakınmayanlar daha cesur karar alıyor gibi.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta