Daldığım hülyalardan, çabuk uyanmak neden,
Mutluluğu yaşarım, kimseye görünmeden,
Kaçarım hiç durmadan, bulduğum her fırsatta,
Adına aşk denilen, şu yakıcı çileden.
Hasret çekmek istemem, bir murada ermeden,
Hicran zor gelir bana, kızarım istemeden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta