Ruhum duygu karmaşası yaşıyor bugünlerde
Biraz sevgi
Biraz öfke
Biraz da serpiştirmişler merhamet.
Sanki, sisli bir şehir gibi
Her yer bulanık.
Görünmez olmuş yollar
Kaza olacak şimdi
İki yaralı iki ölü bir ihtimal.
O biri ben oluyorum galiba
Bilincim yarı açık
Mavi bir ışık beliriyor
Siren sesi duyuyorum uzaklardan
Sonrası bir ameliyathane masası
Nabız düşük
Hasta eks derken
Bir elektroşok
Dönüyor hayata bağrışları "Dönüyor mu ki hayata gerçekten?"
Sonra
Uzatıyorum ellerimi dostlarıma dertlerine ortak olmak için
Onlar dertlerime ortak oluyorlar adeta
Geçmişteki izlerim peşimi bırakmıyor
Ey dostlarım ey kardeş bildiklerim
Zaten on iki kişisiniz hatta daha fazla
Atın beni de bir kör kuyuya
Sonra kurt kaptı deyin
Hiç aldırmam sizlere
Kör kuyuya talibim ben
Kuyunun sahibi acır rahmet eder de bana
Belki de vezir kılar beni Mısır'a...
Kayıt Tarihi : 21.2.2026 21:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!