Yakarca Şiiri - Kaan Gülsatan

Bağlamının değişmesi her an suç denen o kötülük içeren fiilin, yargılanması insanların fiilden ziyade zamanla.

Aynı eylemde bulunmak bazı zamanlarda iyilik, bazı zamanlarda kötülük olarak addedilir.

Bazı cümleler pencere kenarı ister,
Ya da parmaklıkların arkasını..

Eğer;
Bunun karar merci zamansa,
Bilinmeyen zamanlardan ta ötelere,
Bildiğimiz bu zamanın kimsesizliğine,
Yoktan var olmuş duygularımız, karmaşamız.

Yaşam bundan ibaretse?
Bildiklerimiz birer ibadetse,
Yatıp kalkıp yaptıklarımız,
Ve dahi umduklarımız bazen ihanetse.

Biz ne yapacağız?

Aynı eylemlerde bulunup farklı sonuçlar alıyoruz,
Kimi zaman bundan hoşnut, kimi zaman değiliz.

Durmuşum kapının eşiğinde;
Bir adım önümde geleceğim,
Bir adım gerimde de çocukluğum.
Hiç durmaksız beni çağırırlar,
İkisi de bir gram eksik.

Sahilden topladığım biçimsiz taşlar,
Şimdi omuzlarımda duruyor.
Geçen zaman daha ağır geliyor:
Cebimdeki taşlardan...

Ellerimde kalan hayaller,
Sığmaz oldu avuçlarıma,
Belki de büyümek dediğin:
Kılık değişen hayaller,
Belirginleşen gerçekler...

Sessizliğimi bozdum,
Korkmuyorum ölümden,
Bir can koptu gönlümden,
Sen beni sevecekken,
Yaraladın böğrümden.

Bir zamanlar seni seyretmek suç değildi.

Oysa;
Değer vaktinde bilinmeli, mezar ne anlasın çiçekten…