Çağlar yasım ilden ile aşarak
Yıllar geçer, taklidini öz yakar
Kaş yıkılır, diz tutulur, dil bıçak
Dokunamam iki eli köz yakar
Adım yalın efsanedir dillerde
Elim durur gölgem yeter namerde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta