son durağa yanaştı otobüs,
gecenin ayazına karıştı dumanları balatalarının,
camekanlarda harelenen suretine bir selam çakıldı yalnızlığın,
uzak ve karasal bu iklimin ortasında,
şehrin uzak mahallelerinin ışıkları bir bir sönerken,
tedirgin bir kedinin ardından süzülüp kapıların karartısına,
üst kata tahta merdivenlerin gıcırtısıyla koşturup,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta