son durağa yanaştı otobüs,
gecenin ayazına karıştı dumanları balatalarının,
camekanlarda harelenen suretine bir selam çakıldı yalnızlığın,
uzak ve karasal bu iklimin ortasında,
şehrin uzak mahallelerinin ışıkları bir bir sönerken,
tedirgin bir kedinin ardından süzülüp kapıların karartısına,
üst kata tahta merdivenlerin gıcırtısıyla koşturup,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta