Yakamoz Şiiri - Engin Tatlı

Zamanda kaybolup giden hayatımın
Silinmeyen izleriydi anılar
Kalbim yollarda sürünürken yalnız
Takıldı kaderin taşlarına adımlar
Her susuşum içimde yankı
Her sözüm karanlığa tanık
Günlerin sonunda izlediğim
Bir sonun acı hikâyesi
Sessizliğe gömülen adımlar
Beni benden alan bir sesi
Kurumuş dalların arasından
Sızan tek ışık, yakamoz
Göğsümde kalan son umut
Karanlığa direnen bir söz
Gündüzlere hançer gibi saplanır
Geceleri yaralarımdan öper
Bu hisler kaderim mi
Yoksa ruhumun kederi mi?
Zaman beni çoktan unuttu
Ben kendimi arıyorum
Bir rüyanın izlerinde
Sessizce kayboluyorum
Kurumuş dalların arasından
Bir yakamoz kaldı bana
Adını koyamadığım bu his
Kazındı kalbimin duvarına