SAMSUN / ÇARŞAMBA - 22.01.1998
Sonsuz mutluluğa ulaşabilmek için, gelecek planları kurup bugünlerini unutan, yaşamayı
unutan, yaşamı unutan bu insanlara ne oldu?
Sonsuz mutluluğa erişebildiler mi sahiden?
Peki ya geçmişin izlerini atamayan insanlar; onlar ne yaptılar?
Her günü umutsuz yaşayan bu insanlar yaşamanın ne olduğunu hatırlayabildiler mi?
Her sonda bir yalnızlık vardır. Bu durağa gelen insanlar elbet bir süre sonra gideceklerdir.
Elbet bir gün var olduğumuz o yokluğa geri dönecek ve o karanlıkta yaşama umutlarımızı
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta