Yak beni;
Çıplak bir odanın karanlığında.
Gözlerimde sensizliğin kokusu,
Aşkımın son kırıntılarını böldüm martılara.
Yak beni;
Yosun yeşili gözlerinle.
Kırıldı yüreğimin camları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




abi burda benm su anki durumuma yakın seyler var kendimi buldum diyebilirim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta