Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
kutlarım ustam..ilk defa şiirlerinizi okuyorum..güzel yazıyorsunuz..ben de beklerim sayfam üstadem...
bahçe yanmaya hazır....duygu yüklüydü..tebrikler...teşekkürler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta